چکيده
يکي از مهم‌ترين ظرفيتهاي موجود براي تمدن‌سازي نوين اسلامي جريان‌هاي فکري سياسي موجود در کشور است. براي شناخت ميزان اين ظرفيت، لازم است نسبت جريانهاي فکري‌ سياسي کشور با بحث تمدن نوين اسلامي از لحاظ مباني فکري مورد بررسي قرار گيرد. در اين تحقيق به دنبال پاسخ به اين سؤال هستيم که هريک از جريان‌هاي فکري سياسي موجود در کشوربه چه ميزاني مي‌توانند با شکل‌گيري تمدن نوين اسلامي همراهي داشته باشند؟ 
براي پاسخ به اين سوال ابتدا بايد بر اساس پيش‌فرضهاي موجود، تعريف تمدن، تمدن نوين اسلامي و لوازم و مؤلفه‌هاي شکل‌گيري آن را بيان نماييم؛ سپس به روش تحليل محتواي کيفي به بررسي مباني فکري جريان‌هاي فکري سياسي معاصر پرداخته و ميزان همخواني و همراهي هريک از جريانها با تمدن نوين اسلامي را  روشن مي‌نماييم. چارچوب نظري بحث در تعريف تمدن نوين اسلامي و لوازم و مؤلفه‌هاي آن، ديدگاه‌هاي مقام معظم رهبري است. همچنين در اين تحقيق مراد از معاصر، عصر حاکميت جمهوري اسلامي است. در اين تحقيق جريان‌هاي فکري سياسي ايران معاصر بر اساس مباني فکري و تئوري‌پردازي به سه دسته جريان‌ مذهبي، جريان روشنفکري غربگرا و جريان التقاطي تقسيم خواهند شد.
 
واژگان کليدي:
تمدن،‌ تمدن نوين اسلامي، جريان‌شناسي، جريان مذهبي،‌جريان روشنفکري، جريان التقاطي