در روزگار کنونی، مفهوم «لذت» یکی از مفاهیم کلیدی و چالش‌برانگیز در حوزه‌های انسان‌شناسی، اخلاق، روان‌شناسی و فلسفه زندگی به شمار می‌رود. مکاتب مختلف فلسفی، از لذت‌گرایی حسی تا نظریات سودگرایی و روان‌شناسی مثبت، هر یک تلاش کرده‌اند تا نقش لذت را در سامان‌دهی رفتار و تبیین سعادت انسانی روشن سازند. با این حال، بیشتر این دیدگاه‌ها، لذت را در محدوده‌ای تجربی و مادی فهم کرده‌اند و از تبیین ابعاد معرفتی، اخلاقی و غایی آن غفلت ورزیده‌اند.

کرسی حاضر با رویکردی میان‌رشته‌ای و با تمرکز بر منطق وحی، به تحلیل و بازخوانی جایگاه لذت در قرآن کریم می‌پردازد. در این نگاه، لذت نه صرفاً تجربه‌ای حسی یا غریزی، بلکه نیرویی فطری، شناختی و هدایت‌پذیر است که در خدمت رشد انسان در سه ساحت اساسی قرار می‌گیرد:

۱. نقش انگیزشی لذت در جهت‌دهی رفتار و تحریک انسان به تلاش، خلاقیت و عمران زمین؛

۲. نقش پیش‌برندگی آن در عبور از نیازهای مادی به سطوح والاتر معنا و رضوان الهی؛ و

۳. نقش تنظیمی و تربیتی لذت در تعادل هیجانات، رشد اخلاقی و تحکیم روابط انسانی و اجتماعی.

این کرسی تلاش دارد تا با تکیه بر آیات قرآن، الگویی جامع از لذت ارائه دهد که در آن، لذت از سطح غریزی به سطح اخلاقی و معنوی ارتقا می‌یابد و به نیرویی سازنده برای تعالی فردی و تمدنی تبدیل می‌شود.

بدین‌ترتیب، موضوع کرسی نه صرفاً نقد لذت‌گرایی فلسفی، بلکه تبیین «منطق قرآنی لذت» به‌مثابه مدلی انسان‌شناختی و تربیتی است؛ مدلی که می‌تواند در حوزه‌های تعلیم و تربیت اسلامی، اخلاق کاربردی، و روان‌شناسی دین، افق‌های نوینی در فهم رابطه میان لذت، رشد، و سعادت انسانی بگشاید.

#حجت‌ـاسلام‌ـاحمد‌ـزارعی

#سعادت

#اخلاق

#لذت‌ـگرایی

#قرآن

#گروه‌ـ‌تفسیرـو‌ـ‌ـ‌علوم‌ـقرآن

#علوم‌ـانسانی‌ـاسلامی