راهنماي تهيه و تنظيم مقالات برای همایش

الف) شرايط عمومي

1. مقالات ارسالي بايد برخوردار از صبغه تحقيقي ـ تحليلي، ساختار منطقي، انسجام محتوايي، و مستند و مستدل بوده با قلمي روان و رسا به زبان فارسي نگارش يافته باشند.

2. مقالات ارسالي بر روي يك صفحه A4 با فاصله 1 سانتيمتر بين سطور (حتي‏الامكان تايپ شده با قلم لوتوس 14 در محيط WORD همراه با CD) به سامانه همایش ارسال شود.

3. حجم مقالات حداكثر در 30 صفحه (صفحه 300 كلمه‏اي) تنظيم شود. از ارسال مقالات دنباله‏دار جدا اجتناب نماييد.

4. مشخصات كامل نويسنده شامل: نام و نام خانوادگي، مرتبه علمي / تحصيلات، نشاني كامل پستي، نشاني صندوق الكترونيكي، شماره تلفن تماس، شماره دورنگار، مؤسسه علمي وابسته، همراه مقاله ارسال شود.

5. مقالات ارسالي نبايد قبلاً در نشريات داخلي و يا خارجي و يا يه به عنوان بخشي از يك كتاب چاپ شده باشند و نيز همزمان براي چاپ به ساير مجلات علمي و یا همایش ارسال نشده باشند.

6. از ارسال مقالات ترجمه شده خوداري نماييد. نقد مقالات علمي و يا آثار و کتاب‌هاي منتشر شده، که حاوي موضوعات بديع يا نكات علمي ويژه، كه با مقتضيات و نياز جامعه علمي تناسب داشته باشد، امكان چاپ دارند. البته، چاپ مقالات پژوهشي و تأليفي بر  اين گونه مقالات اولويت خواهد داشت.

ب) نحوه تنظيم مقالات

مقالات ارسالي بايد از ساختار علمي برخوردار باشند؛ يعني داراي عنوان مشخصات نويسنده، چكيده، كليدواژه‏ها، مقدّمه، بدنه اصلي، نتيجه و فهرست منابع باشند.

1. چكيده: چكيده فارسي مقاله (در صورت امكان، چكيده انگليسي آن) حداكثر 150 كلمه تنظيم گردد. چكيده بايد به اختصار شامل: بيان مسئله، هدف پژوهش، روش و چگونگي پژوهش و اجمالي از يافته‏ هاي مهم پژوهش باشد. در چكيده از طرح فهرست مباحث يا مرور بر آنها، ذكر ادلّه، ارجاع به ماخذ و بيان شعاري خودداري گردد.

2. كليدواژه‏ها: شامل حداكثر 7 واژه كليدي مرتبط با محتوي كه ايفاكننده نقش نمايه موضوعي مقاله باشد.

3. مقدمه: در مقدّمه مقاله، مسئله تعريف، به پيشينه پژوهش اشاره، ضرورت و اهميت پژوهش طرح، جنبه نوآوري بحث، سؤالات اصلي و فرعي، تصوير اجمالي ساختار كلي مقاله بر اساس سؤالات اصلي و فرعي مطرح و مفاهيم و اصطلاحات اساسي مقاله تعريف گردد.

4. بدنه اصلي: در سامان‏دهي بدنه اصلي مقاله لازم است:

     الف. ماهيت، ابعاد و زواياي مسئله خوب توصيف و تحليل شود.

     ب. آراء و ديدگاه‏ها، به همراه ادلّه آنها به طور مستند بيان، تجزيه و تحليل گردد.

     ج. نظريات رقيب، به طور مستدل نقد و ارزيابي شود.

     د. نظريه مقبول ابداع يا اختيار و سپس، تبيين و توجيه كافي از آن به عمل آيد.

5. نتيجه گيري: نتيجه بيانگر يافته‏هاي تفصيلي تحقيق است كه به صورت گزاره‏هاي خبري موجز بيان مي‏گردد. از ذكر بيان مسئله، جمع‏بندي، مباحث مقدّماتي، بيان ساختار مباحث، ادله، مستندات، ذكر مثال يا مطالب استطرادي در اين قسمت خودداري شود.

6. فهرست منابع: اطلاعات كتابشناختي كامل منابع و ماخذ تحقيق (اعم از فارسي، عربي، و لاتين) در انتهاي مقاله براساس شيوه نامه مصوب مجله آورده مي شود.

ج) شرايط ارزيابي و پذيرش

1. مقالات دريافتي پس از بررسي اوليه در کمیته علمی، در صورت برخورداري از شرايط عمومي مذكور در بند الف، به تناسب موضوعات براي دو نفر از متخصصان و اهل فن جهت ارزيابي و داوري ارسال خواهد شد و پس از كسب امتياز لازم، با تأييد دبیر علمی همایش، امكان چاپ مي‏يابند.

2. ارزيابي مقالات بر اساس معيارهاي ساختاري ـ شكلي و محتوايي به صورت فرم پيوست انجام مي‏گيرد.

تذكر:

1.اارجاعات به صورت میان متنی است و ز آوردن توضيحات اضافي در پي نوشت‌ها جداً پرهيز شود.

2.نشاني اصل يا ترجمة آيات قرآني به صورتِ (بقره: 123) در متن مقالات آورده مي‌شوند.

3. نقل‏قول‏هاي مستقيم داخل گيومه («  ») قرار مي‌گيرند. نقل ‏قول‏هاي بيش از سه سطر، با قلم متفاوت و به صورت چپ‏ چين در فاصلة 2 سانتيمتر از حاشية راست برگه و بدون گيومه درج مي‌شوند.

4.اگر كتاب دو مترجم جداگانه داشته باشد، نشاني كامل هر دو منبع با نام مترجم پس از شمارة جلد درج مي‌شود.

5. نقل‌قول از منبع واسطه (به نقل از منبعي ديگر): نام و نام خانوادگي نويسنده ناقل، نام كتاب/ «نام مقاله»، نام مجله، شمارة مجله، شمارة صفحه، به نقل از: نام و نام خانوادگي نويسندة اصلي، نام كتاب، شماره جلد، شماره صفحه. آورده مي‌شود.

6. ذكر مشخصات منبع نقل قول غيرمستقيم با نشانه اختصاري «ر.ك:» آغاز مي‏شود.

7. اگركتاب را دو نفر نوشته باشند، بايد نام هر دو نفر،( نام خانوادگي و نام اولي و نام و نام خانوادگي دومي) آورده شود. اما اگر شمار نويسندگان بيشتر باشد، نام و نام خانوادگي نخستين نويسنده ذكر و عبارت «و ديگران» افزوده مي‏شود.

8. در استناد مكرر از يك نويسنده به صورت زير عمل مي شود:

- محمد تقي مصباح يزدي، آموزش فلسفه، چ هشتم، تهران،  سازمان تبليغات اسلامي، 1374.

            ـ: ــــــــ ، آموزش فلسفه، چ هشتم، تهران،  سازمان تبليغات اسلامي، 1374.

9.اگر اثري چندجلدي در طول چند سال مختلف انتشار يافته باشد، در محل تاريخ نشر آن، به ترتيب، سال نشر نخستين و واپسين جلد نوشته مي‌شود. مثال:طباطبايي،سيدمحمدحسين، الميزان في تفسير القرآن،20 جلد،1385-1388

10. اگر پديدآورندة اثر، مؤسسه يا سازماني بوده، اثر  نويسنده مشخصي نداشته باشد، نام آن سازمان يا مؤسسه به جاي نام نويسنده قرار مي‌گيرد.

11. مشخصات منابعي كه نام نويسنده ندارند و مؤسسة مشخصي نيز عهده‌دار تأليف آن نبوده است، با نام اثر آغاز مي‏شود.

12. هرگاه محل نشر، نام ناشر يا تاريخ نشر اثري معلوم نباشد،‌ به جاي آنها از نشانه‌هاي زير استفاده مي‏شود:

بدون محل نشر: ]بي‏جا[    بدون محل ناشر: ]بي‏نا[    بدون تاريخ نشر: ]بي‏تا[

13. اسامي بلند به صورت خلاصه نوشته مي‌شوند. مثال:

            -  ابو حسن علي بن محمد حسين بن حبيب ماوردي f علي بن محمد ماوردي.

14. اگر نويسنده‌اي داراي دو اسم مشهور و غيرمشهور باشد، اسم مشهور وي درج  مي‌شود. مثال:

- صدرالدين محمد بن ابراهيم شيرازي، f ملاصدرا،

15. نام كتاب‌ها با قلم  ايرانيك نازك آورده مي‌شود.

16. جز در مواردي كه به اصل واژگان عربي نياز است، مانند بحث‌هاي مفهوم‌شناسي، از ذكر اصل آيات يا روايات در ارجاعات خودداري مي‌شود.