بی‌شک دین اسلام، مانند دیگر ادیان آسمانی، طرف‌دار رویکرد افزایش جمعیت است. اما در تفسیر و شرح این دیدگاه، می‌توان تقریرهای گوناگونی را به‌کار بست که عبارت‌اند از:
1. باروری حداکثری؛
2. جمعیت مطلوب؛
3. فرزندآوری در حد توان.
هریک از این تقریرها، دارای ادله و ویژگی‌هایی هستند. این پژوهش ضمن بررسی ادله و با توجه به ویژگی‌های دو تقریر نخست و تأیید ادله و با توجه به ویژگی‌های تقریر سوم، آن را مناسب برای تفسیر و شرح رویکرد اسلام به جمعیت می‌داند. بنابر تقریر برگزیده، از هر خانواده خواسته شده است تا به میزان توان خود فرزندآوری کند. بنابراین از خانواده‌ای که توان بر آوردن و پروردن یک فرزند دارد، یک فرزند مطلوب است و از خانواده‌ای که توان فرزندآوری و فرزندپروری برای 5 فرزند را دارد، 5 فرزند مطلوب است.ازآنجاکه نگارنده بحث «مؤلفه‌های توان فرزندآوری» را بعد از نگارش این مقاله به رسالة دکتری خود اضافه کرد، این مبحث در این مقاله نیامده‌ است. این مؤلفه‌ها به دو دستة کمّی و کیفی تقسیم می‌شوند و عبارت‌اند از: مؤلفه‌های کمّی: قدرت بر زادوولد، فقدان خطر جانی، تزاحم نداشتن فرزندآوری با تکالیف مهم‌تر، عسر و حرجی نبودن فرزندآوری و استطاعت مالی (به‌نحو احتمالی). مؤلفه‌های کیفی نیز بدین قرارند: اسلام، ایمان، محبت اهل‌بیت علیهم‌السلام و تقویت نظام اسلامی.