موضوع این کرسی، ارائه یافته‌های یک پژوهش بین‌رشته‌ای در حیطه روانشناسی خانواده، مطالعات اسلامی و جمعیت‌شناسی است که به طراحی یک مدل مفهومی بومی برای تبیین فرآیند ترغیب و اقناع به فرزندآوری می‌پردازد. در شرایط چالش‌های جمعیتی کنونی، اتکا صرف به سیاست‌های تشویقی کلان، بدون درنظرگرفتن لایه‌های عمیق انگیزشی، شناختی و فرهنگی-دینی افراد و خانواده‌ها، کافی نیست. این پژوهش با هدف پرکردن بخشی از این خلأ، مدلی را پیشنهاد می‌دهد که ریشه در مبانی انسان‌شناختی اسلامی دارد و بنابراین، از قابلیت انطباق و تاثیرگذاری بیشتری در بافت جامعه ایرانی برخوردار است. ارائه و نقد این مدل در یک کرسی ترویجی، گامی در راستای نظریه‌پردازی بومی و تبدیل دانش پایه به چارچوب‌های کاربردی برای سیاست‌گذاری و مشاوره است.

مسئله پژوهش و پرسش‌های محوری

مسئله اصلی که این پژوهش به آن پاسخ می‌دهد، کمبود چارچوب‌های نظری جامع و ریشه‌دار در فرهنگ دینی برای فهم سازوکارهای درونی موثر بر تصمیم‌گیری خانواده‌ها در مورد فرزندآوری است. پرسش‌های کلیدی این پژوهش عبارتند از:

الف- مؤلفه‌های اقناع‌کننده و بازدارنده فرزندآوری در متون اسلامی (قرآن و روایات) کدامند؟

ب- چگونه می‌توان این مؤلفه‌ها را در یک مدل منسجم، مبتنی بر یک نظریه روانشناختی اسلامی (نظریه سه‌بعدی نفس) تبیین کرد؟

ج- روابط و سطوح تعامل این مؤلفه‌ها در فرآیند اقناع چگونه است؟
 

#دکترـسیداسماعیل‌ـ‌علوی

#علامه‌ـمصباح‌ـیزدی

#جمعیت

#فرزندآوری

#روان‌شناسی‌ـ‌اسلامی

#گروه‌ـ‌روان‌شناسی

#علوم‌ـانسانی‌ـاسلامی